Igłofiltry, agregaty pompowe, pompy do igłofiltrów



Igłofiltry jako metoda odwadniania

Systemy igłofiltrowe to obecnie powszechnie stosowana metoda obniżania poziomy wody gruntowej. Standardowo stosowane są one przy czasowym osuszaniu wykopów budowlanych. Zdecydowanie coraz częściej odwodnienie igłofiltrami jest planowane na etapie projektowania i kosztorysowania inwestycji.

W praktyce igłofiltr, niezależnie od systemu to przewód rurowy (PE, PCV , metalowy itp.) na którego końcu znajduje się robocza część – tzw. filtr z odpowiednio drobną perforacją/szczelinami za pośrednictwem których odprowadzana jest woda z gruntu. Igłofiltry są podłączane do rurociągu kolektorów ssących. Podłączenie jest najczęściej bezpośrednie (przy igłofiltrach 32) lub w oparciu o łączniki przy sztywniejszych igłofiltrach 2”. Kolektory najczęściej występują w odcinkach 5mb i posiadają króćce do podłączenia igłofiltrów rozmieszczone co 1mb. W przypadku konieczności mocnego, miejscowego odwodnienia, można rozważyć kolektor o większej gęstości króćców.

Rurociąg kolektorów ssących musi być podłączony do agregatu pompowego, za pośrednictwem łącznika elastycznego. Bardzo ważne jest zachowanie szczelności w systemie, stąd też końce rurociągu zaślepiane są zaślepkami, podobnie jak te króćce kolektorów, do których nie są podłączane igłofiltry (do zaślepiania króćców stosuje się metalowe zaślepki, lub korki gumowe).

Po zmontowaniu szczelnego systemu, uruchomiony agregat pompowy wytwarza podciśnienie, które umożliwia zasysanie wody i powietrza przez roboczą część igłofiltra. Woda ewakuowana z systemu przez agregat odprowadzana jest przez rury przelotowe (przydatne przy większych odległościach) lub węże strażackie.


Schemat ogólny instalacji igłofiltrowej

Igłofiltry wprowadzane są do gruntu najczęściej metodą wpłukiwania. Przy wpłukiwaniu z wykorzystaniem rur wpłukujących, do rury wpłukującej za pośrednictwem węża strażackiego podłączany jest strumień wody. Źródłem wody może być hydrant, beczkowóz, a bardzo często motopompa spalinowa lub pompa zatapialna. Ważne jest aby pompa dała odpowiednio wysokie ciśnienie (n.p. 3 bary). To jakie ciśnienie jest odpowiednie, zależy od rodzaju gruntu, obecności kamieni i trudności napotykanych przy wpłukiwaniu. W szczególnie trudnych przypadkach, do wpłukiwania stosowane są specjalne, wysokociśnieniowe agregaty pompowe. Ich rolę mogą pełnić choćby pompy stosowane do deszczowni.

W przypadku, gdy wpłukiwanie się nie sprawdza alternatywą jest użycie wiertnic. Jednak w polskich warunkach, w zdecydowanej większości przypadków udaje się igłofiltry wpłukiwać.

W Polsce najczęściej stosowane są igłofiltry elastyczne PE 32mm. Igłofiltr taki zwykle posiada długość 7mm oraz filtr-część roboczą 300 lub niekiedy 600mm. Jest to system zaprojektowany pod polskie warunki, stąd zwykle najlepiej się sprawdza. W porównaniu do systemów 2” stosunkowo proste jest także instalowanie takiego igłofiltra. Już 2-3 przeszkolone osoby, bez użycia ciężkiego sprzętu są w stanie przeprowadzić proces wpłukiwania i ułożenia instalacji. W przypadku systemów 2”, a szczególnie dość ciężkich igłofiltrów stalowych do instalowania z reguły wymagane jest wsparcie cięższego sprzętu (np. wykorzystanie koparki, która pozwoli utrzymać w pionie igłofiltr lub rurę wpłukującą w trakcie wpłukiwania).

Igłofiltry 2” przydatne są przy mocno przepuszczalnych gruntach (np. żwiry) i dużym napływie wody. Dość popularne są na wybrzeżu. Wymagają także agregatów pompowych o większej wydajności.


iglofiltry.com.pl © - igłofiltry, instalacje igłofiltrowe, agregaty pompowe, odwadnianie.